Չընկնել Աստծուն չսիրելու ճգնաժամի մեջ /տեսանյութ/
«Աղոթքը հոգու շնչառությունն է․․․ » Գարեգին Ա. Թերևս այս է, որ ոմանք ուզում են ասել, երբ պաշտպանում են իրենց տեսակետը` <Ամեն ինչ Աստծու վրա թողեք>: Այսինքն` մարդու վրա հույս դնել, ինչպես մեր Տերն է ասում, նշանակում է մեր տունը կառուցել ավազի վրա: Սրտանց ու հավատով աղոթքն է, որ լսվում է Աստծու կողմից: Որով եկեք հավատով խնդրենք` […]
«Մի՛ վախեցեք, Ես եմ»: Ղուկաս 24:36 Քրիստոս բացառում է վախը, սակայն Ավետարանը սահմանում է վախի տարբեր որակներ. հենց այստեղ է առաջ գալիս վախի և երկյուղի սահմանազատման անհրաժեշտությունը: Քրիստոս սովորեցնում է չվախենալ այն մարդկանցից, ովքեր մեր մարմինն են սպանում, այլ վախենալ նրանից, ով մեր հոգին դժոխքի կրակներում այրելու իշխանությունն ունի: Ավետարանը վախի տարբեր դրսևորումների սահմանումներ է […]
Օրհնյա՜լ է Աստված, որ իմ աղոթքը դեն չի գցում. եւ Իր ողորմությունը ինձանից չի դարձնում։ Սաղ. 66:20
Ինչ իրավիճակում էլ որ հայտնվեք, որքան էլ որ հեռվացած լինեք Աստծուց՝ իմացեք, որ Աստված սպասում է ձեր ապաշխարության աղոթքին, Նա ուզում է ձեզ դուրս բերել այդ իրավիճակից և լցնել ձեր սիրտը խաղաղությամբ, սիրով և ուրախությամբ, և տալ Իր շնորհքը, որ շարունակեք քայլել լույսի մեջ։ Ձեր անհնազանդության համար ապաշխարելուց հետո՝ սկսեք հռչակել ազատագրություն, բժշկություն ձեր կյանքի […]
Փառք և պատիվ և խաղաղություն ամեն բարի գործողին, առաջ հրեային և հետո հույնին: Հռոմեացիներին 2.10 Յուրաքանչյուր մարդ իր կյանքում մեծ բաների հասնելու ձգտում ունի: Բոլորն էլ ինչ-որ չափով ցանկանում են հասնել փառքի ու պատվի: Երեխաներն ամեն բան անում են, որ գովասանքի արժանանան իրենց ծնողների կողմից, հասուն մարդիկ` պետությունից կամ հասարակությունից, ծերերը` իրենց զավակներից կամ թոռներից: […]
Եվ նրանք, որ նրա խոսքը հոժարությամբ ընդունեցին` մկրտվեցին. և այն օրը երեք հազարի չափ հոգի ավելացան: Եվ միշտ հետևում էին առաքյալների վարդապետությանը և հաղորդությանը և հացի կտրելուն և աղոթքներին: Գործք. 2.41,42 Այս խոսքը մեզ հայտնում է, թե ինչպիսին էր առաջին դարի եկեղեցին: Գրված է, որ Պետրոսի խոսքը լսելուց հետո մեկ օրում երեք հազարի չափ մարդիկ […]
Քանի որ համընդհանուր ճակատամարտը, ուր Հիսուսը կռվում էր, հաղթանակի ճակատամարտն էր, Նա նախևառաջ պսակվեց փշերով, երկրի երեսից ջնջելու համար որևէ անեծք, Իր աստվածային գլխով արմատախիլ անելով մեղքից ծնված նրա փշերը: Ապա, Վիշապի դառը մաղձը խմելուց հետո, դրա փոխարեն մեր առաջ ընդարձակագույնս բացեց քաղցրության աղբյուրները, որոնք Իրենից բխեցին: […] Նա բացեց Իր կողը, որից բխեցին սրբազան […]
Ո՞ր մարդը կարող է իմանալ Աստծո խորհուրդները, և կամ ո՞վ կարող է խելամուտ լինել, թե ինչ է կամենում Տերը. քանզի մահկանացուների մտածումները անստույգ են, իսկ մեր գիտելիքները՝ անհաստատ: Եղծանելի մարմինը ծանրացնում է հոգին, և հողեղեն այս հարկը բազմահոգ է դարձնում միտքը: Ուստի մենք հազիվ ենք նկատում երկրային բաները և չարչարանքով ենք գտնում այն, ինչ ընկած […]
