Կարմիր դագաղով անիծյալ Կյանքն են տանում թաղելու
Կարմիր դագաղով անիծյալ Կյանքն են տանում թաղելու Երբ վերջալույսի կրակվող աչքը ըլնում է սեղան, Եվ որտեղ որ է երկինքը հիմա թատրոն է տալու, Մարդիկ ոռնում են մենակ մնացած գայլըրի նման. Կարմիր դագաղով երազ ու սեր են տանում թաղելու: Հորիզոնները վառվեցին կրքից՝ վայրենի ու խենթ, Մութը ցրվում է՝ քարանձավներում իր վիշտը լալու, Մարդիկ մենակ են ցավի […]





































