Նիկոլ, բոլորիս տունն ես այրել, մեր ունեցած ամենաթանկը՝ մեր Հայրենիքը: Ու մենք ազգովի հայհոյում ու նզովում ենք քեզ
Հիշու՞մ եք Շուռնուխի գյուղապետի մենախոսությունը. իրական շեքսպիրյան մենախոսություն էր, դառնացած, բաց նյարդով, տղամարդավարի ու ցավալիորեն ճշմարիտ… Ասես Հրանտ Մաթևոսյանը գրած լիներ: Մենք էինք, մեր հավաքական մենախոսությունն էր, ամեն բառը ցավ, ապրում, ողբ, դավաճանություն… «Դու մեզ սովորեցրիր քեզ հայհոյել», ուրացումի բաց վերքից նռալով ճչում էր սեփական տունը այրած, հրացանն ուսին շուռնուխցին: Հիմա դու, նիկոլ, բոլորիս տունն […]





































