Ո՛վ դու, իմ սիրելի պահապան հրեշտակ. Գոհանում եմ Աստծուց, որ մեղավորիս խնամքը հանձնեց քո հոգատարությունը: Շնորհակալ եմ քեզ, որ միշտ ինձ հետ ես, շնորհակալ եմ քո ցուցաբերած բարության համար: Դո՛ւ, որ միշտ տեսնում ես մեր երկնավոր Հոր երեսը, և ամեն օր իմ աղոթքը հասցնում ես Նրան, օգնիր ինձ, հուշիր, ուղղիր ինձ, որ իմ մոռացկոտ միտքը […]
Բարի է ամեն բացվող առավոտ, թող բարի լինի նաև մեր ընտրությունը: Սուրբ Գիրքը մեզ հեռու է պահում մեղքից, իսկ մեղքը հեռու է պահում Սուրբ Գրքից: Ընտրությունը մերն է միանշանակ: Անհարիր երևույթներ կան մեզանում, որոնք պետք է անհապաղ շտկվեն պատկան մարդկանց կողմից: Որոշ մարդկանց կողմից պետք է թույլտվություն ստանանք մի գործարք անելու համար, որոշ մարդիկ պետք […]
Դժվար ժամանակներում պետք է միշտ հիշել, որ Աստված ձեզ չէր արտոնի նման իրավիճակի մեջ հայտնվել, եթե այնտեղ սովորելու բան չունենայիք: Նեղություններն էլ նպատակ ունեն: Մի գուցե մի բան սխալ եք արել ու Աստված ուզում է, որ դուք մի բան սովորեք ու անդրադառնաք սխալին: Որպեսզի ձեր հոգին մաքրվի ու կարողանաք մի օր կանգնել իր առջև մաքուր […]
Դեպի Քեզ ուղղված աղոթք կարդացի, լսի՛ր ինձ, ով Տեր, իմ աղոթքների ձայնի՛ կողմ նայիր՝ այն ժամանակ, երբ կարդում եմ դրանք: Թող աղոթքներըս իմ ուղիղ սրտից որպես խունկի ծուխ ելնեն Քո առաջ և ձեռքերս թող բարձրանան Քեզ որպես իրիկվա օրհնյա՛լ պատարագ: Պահապա՛ն կարգիր իմ բերանին, Տե՛ր, և ամո՛ւր դուռ դիր շուրթերիս վրա, որպեսզի սիրտս չշեղվի՛ հանկարծ […]
Առաջին քրիստոնյաները միմյանց «եղբայր» էին անվանում, և Պետրոսը իր առաջ ծունկի եկած Կորնելիոսին ոտքի էր կանգնեցնում ու ասում. «Ոտքի՛ կանգնիր. ես էլ եմ մի մարդ» (Գրծ 10, 26)։ Քրիստոնեական համայնքի բնորոշ ժեստը խոնարհվելը կամ ծնրադրելը չէ, այլ՝ գրկախառնվելը։ Հայր Ջորդանո Ֆրոզինի
Թեև աստվածային սկզբունքը ներկա է գոյակներից յուրաքանչյուրի մեջ, գոյակներից յուրաքանչյուրը չէ, սակայն, որ գտնվում է Նրա մեջ: Մենք ինքներս էլ Նրա մեջ կգտնվենք, եթե Նրան դիմենք մեծապես սուրբ աղոթքներով, խաղաղված իմացականությամբ: Արդարև, Նրա օթևանը դա մի վայր չէ, կարծես թե տեղափոխվել կարողանար: Եթե մենք մի նավակի վրա լինեինք, և մեզ օգնության հասնելու համար դեպի մեզ […]
Թեև անօգուտ է պարծենալը, բայց ես պիտի պարծենամ՝ պատմելով ձեզ այն տեսիլքների և հայտնությունների մասին, որ Տերը տվեց ինձ։ Պիտի պարծենամ իբրև մի քրիստոնյա, որ տասնչորս տարի առաջ հափշտակվեց մինչև երկնքի բարձունքը՝ չգիտեմ մարմնո՞վ, թե՞ հոգով. Աստվա՛ծ գիտի։ Հափշտակվեց մինչև դրախտ, կրկնում եմ՝ մարմնո՞վ, թե՞ հոգով, չգիտեմ. Աստվա՛ծ գիտի, և լսեց անպատմելի բաներ, որ մարդկանց […]
Հովհան Ոսկեբերան Հայրապետը այսպես է ասում … Մերձավորներին հարկ է վերաբերվել այնպես, ինչպես ցանկանում ենք, որ նրանք վերաբերվեն մեզ: Ինչպես հոգուն առանց մարմնի մարդ չես անվանի, այնպես էլ` մարմինն առանց հոգու, ճիշտ այդպես նաև սերն առ Աստված է, եթե չի ուղեկցվում առ մերձավորը սիրով: Ուզում ես ինչ-որ մեկին ծառայե՞լ: Չեմ առարկում.բայց թող որ դա ուրիշին […]
