Տերը մարդուն ստեղծեց հողից եւ դարձյալ նրան վերադարձրեց հողին։ Նա մարդկանց տվեց հաշված օրեր ու ժամանակներ եւ նրանց իշխանություն տվեց այն ամենի վրա, ինչ կա երկրում։ Ըստ իրենց բնույթի, զորությամբ զգեստավորեց նրանց եւ ըստ իր պատկերի, արարեց նրանց։ Մարդու ահը դրեց ամեն կենդանի էակի վրա՝ տիրելու համար գազաններին եւ թռչուններին։ Մարդկանց միտք, լեզու, աչք, ականջ […]
Բարեկենդան նշանակում է բարի կենդանություն: Այն ուրախության ու զվարճանքի օր է, հիշեցնում է Ադամի և Եվայի դրախտային կյանքը, երբ նրանք ապրում էին վայելքի ու անհոգության մեջ: Նախկինում դրանք հեթանոսական տոնախմբությունների օրեր էին, կատարվում էին փետրվարին կամ մարտի սկզբին: Տոնը հավանաբար կապ ուներ գարնան սկսվելու հետ: Եվ պատահական չէին զվարճությունները, որոնք արթնացող բնությանն ուրախ դիմավորելու, մարդկանց վերակենդանացնելու խորհուրդ ունեին: Մարդիկ մաղթում […]
Ժամանակին մեր հայրերը կը մեռնէին հացի պակասէն: Տէր Զօրի մէջ ոչ թէ թուրքին յաթաղանն էր, որ սպաննեց հայերէն շատերը, այլ անոթութիւնը …: Այսօր, Փառք Աստուծոյ, հացի շատութիւն կայ, բայց այսօր մենք աւելի կը մեռնինք հացի շատութենէն, քան՝ պակասէն: Եւ ըսածս հարիւրէն հարիւր ճիշտ է, եթէ ինձ չհաւատաք, գացէք բժիշկներուն հարցուցէք: Եւ աւելորդ ծախսերը մէզ կը փճացնէն […]
Մինչև այսօր մեր հասարակության մեջ Նժդեհի ուսմունքի, հատկապես ցեղակրոնության վերաբերյալ գոյություն ունեն թյուր պատկերացումներ: Դրանց անհեթեթությունը ցույց տալու համար ցանկացանք գրել այս համեստ ակնարկը: Քանի որ Նժդեհը տասնամյակներ շարունակ հայրենիքում փակի տակ եղած հեղինակ է եղել, նրա աշխատություններն ու մտքերը նենգափոխել, սխալ են ներկայացրել նաև մերօրյա Հայաստանում: Խոսքը հատկապես վերաբերում է ցեղակրոնությունը քրիստոնեությանը հակադրելու անհեթեթությանը, […]
Բարձրացել են ալիքները, և սաստկացել է մրրիկը, սակայն մենք բնավ չենք վախենում, թե երբևէ անդնդասույզ կլինենք, քանի որ հաստատվել ենք ժայռի վրա։ Թող գազազի ծովը, վեմին ոչինչ անել չի կարող։ Թող բարձրացնի ալիքները, Հիսուսի նավը ջրասույզ չի լինում։ Ինչի՞ց վախենանք մենք, ասա՛ ինձ. մահի՞ց. «Ինձ համար կյանքը Քրիստոսն է, իսկ մեռնելը շահ»(Փիլիպ. Ա 21)։ Մի՞թե աքսորվելուց. […]
Երանելի համարենք ո՛չ թե ճոխությամբ, այլ առաքինությամբ ապրողներին, և դժբախտ համարենք ոչ թե աղքատության, այլ մեղքերի մեջ ապրողներին։ Չնայենք այս կյանքին, այլ իմանանք հանդերձյալը, չնայենք արտաքինին Ու հագուստներին, այլ քննենք յուրաքանչյուրի խիղճն ու փնտրենք առաքինություն և ուրախություն։ Նախանձե՛նք Ղազարոսին, հարուստնե՛ր ու աղքատնե՛ր, քանզի նա համբերեց ոչ թե մեկ, երկու կան երեք, այլ բազում չարչարանքների՝ աղքատության, […]
Ողորմություններդ հավիտյա՜նս հավետ պիտի օրհնե՛մ, Տե՛ր, և ճշմարտությունդ իմ իսկ բերանով սերընդե՜- սերունդ պիտի պատգամեմ: Ինքդ ասացիր, թե՝ աշխարհը համայն, ըստ ողորմությա՛ն պիտի կառուցվի և երկինքն այդժամ պատրա՛ստ պիտ լինի ճշմարտությո՛ւնդ մատուցել նրան: Իմ ընտրյալների հետ Ե՛ս ուխտ դրեցի և երդվեցի Դավի՛թ ծառայիս. Թե պիտի Որդուդ հավիտյա՜նս հավետ կարգեմ Թագավոր և քո աթոռը վերակառուցե՛մ երկրի […]
Ավելի՛ն պահանջենք Տիրոջից։ «Ավելացրու՛ մեր հավատը»։ Աշակերտները անհավատ մարդիկ չէին. դրա համար էլ, նրանք Հիսուսին չասացին.«հավա՛տ տուր մեզ», այլ՝ «Ավելացրու՛ մեր հավատը»։ Նրանք ավելիին էին ձգտում, ավելին էին ուզում։ Մենք ևս պետք է հետևենք առաքյալների օրինակին։ Չպետք է բավարարվենք մեր ունեցածով, մեր եղածով։ Պետք է ավելին խնդրենք Տիրոջից։ Տերն ուզում է, որ պահանջկոտ լինենք։ Պետք […]
Ես խոսում եմ լսող ականջին. մոտենում` սպասող սրտին: Երբեմն կարող է այնպես լինի, որ բնավ չխոսեմ, բայց այդ ժամանակ է, որ պարզորեն պիտի սպասես Իմ ներկայությանը` գիտակցելու համար, որ ես քեզ հետ եմ: Մտաբերիր մարդկանց այն բազմությունը, որ խռնվում էր Իմ շուրջը, երբ Ես երկրի վրա էի. նրանցից ամեն մեկը մի կարոտություն ու մի պահանջ […]
