Ինչի՞ համար ես ուրախանում նրանով, որն այժմ իսկ պարտավոր ես թողնել և որն էլ հավիտյան չես տեսնելու
Ոչինչ մեզ այնքան չի սարքում մասնակից աշխարհին և աշխարհականներին և նրանց, ովքեր աշխարհում տրված են հարբեցողության և շնության, և այնպես չի հեռացնում մեզ իմաստության գործերից և Աստծուն ճանաչելու գաղտնիքներից, ինչպես ծիծաղկոտությունը և մտքերի աներկյուղ ճախրումը: Եվ սա շնության դևի գործն է: Սրա համար անդադար հանդիմանիր ինքդ քեզ և ասա. «Ավաղ, թշվառ իմ հոգի մոտեցել է ժամը, որ բաժանվես մարմնից: Ինչի՞ համար ես ուրախանում նրանով, որն այժմ իսկ պարտավոր ես թողնել և որն էլ հավիտյան չես տեսնելու» :
Իսահակ Ասորի
