Ներոնի օրերում էլ, այսօր էլ
Ներոն Կայսրը փառասիրություն ուներ քերթվածներ գրելու և ամեն անգամ, որ մի բանաստեղծություն էր հորինում, պալատ էր կանչում Հռոմի նշանավոր իմաստուններին ու կարդում էր, նրանց կարծիքը իմանալու համար: Բնականաբար լսողների հիացումն ու փաղաքշական արտահայտությունները գերազանց էին լինում: Պալատում միայն Սենեկա փիլիսոփան էր, ով համարձակվում էր իր ճիշտ կարծիքը հայտնել Կայսրին՝ հայտարարելով, թե թերթվածը բոլորովին զուրկ էր […]




































