ՈՉ ՄԻԱՅՆ ՀԱՑԻՎ …

«Եթե նորից դարձի գաս, քեզ կպատսպարեմ, և իմ աչքի առաջ կապրես»,- ասում է Տերը: Երեմիա, 15:19

Դո՛ւք էլ լսեցեք ինձ, հարուստնե՛ր։ Լացե՛ք ու դառնորեն ողբացե՛ք այն դժբախտությունների համար, որ գալու են ձեր գլխին, որովհետև ձեր հարստությունը փտություն է, ձեր հագուստները՝ ցեցերի կեր։ Ձեր արծաթն ու ոսկին ժանգոտ են, և նրանց ժանգը ձեր դեմ վկայություն կլինի ու կրակի պես կլափի ձեր մարմինները, քանի որ իր վախճանին մոտեցող այս աշխարհում դուք միայն ա՛յս […]

Սիրեցի՜ Քեզ, Տե՜ր, զորությո՛ւն իմ և Հաստատի՛չ իմ,  ապավե՛ն իմ, Փրկի՛չ իմ Աստված:  Աստվա՜ծ է օգնակա՛նն իմ, հո՛ւյսն իմ, և ապավե՛նն իմ,  և եղջյո՛ւրն իմ փրկության, իմ ընդունելի՛ն:  Օրհնա՜նք ասելով՝ իմ աղոթքները կարդացի առ Տեր,  թշնամիներիս մե՛ջ էլ Նա Եկավ, ապրեցրե՜ց ինձ: Շուրջս հավաքվեցին նրանք, ովքեր որ՝ մա՛հս էին խորհում, և անօրենության հեղեղներն ելա՜ն՝ ինձ […]

«Ձեր իշխաններն ապստամբներ են եւ գողերին գողակից, կաշառք սիրող են եւ վրեժխնդիր, որբերի իրաւունքը չեն պաշտպանում եւ ուշադրություն չեն դարձնում այրիների դատին»: Դրա համար էլ այսպես է ասում Զորությունների Տերը՝ Իսրայելի ամենազոր Աստվածը. «Վա՜յ ձեզ, հզորնե՛ր, բարկությունն իմ այլեւս չի դադարելու իմ հակառակորդների հանդեպ, դատ ու դատաստանով պիտի պատժեմ իմ թշնամիներին: Ձեռքս պիտի ձգեմ քեզ […]

Մի՛ վախեցիր, որովհետև ես փրկել եմ քեզ և կանչել եմ քեզ քո անունով. Դու իմն ես։ Եթե ջրերի միջով անցնես՝ քեզ հետ կլինեմ, և գետերը քեզ չեն հեղեղի. եթե կրակի միջով անցնես՝ չես այրվի, և նրա բոցը քեզ չի կիզի. քանզի ես եմ քո Տերը՝ քո Աստվածը…  Եսայիա 43։1-3

Ես եմ ճշմարիտ որթատունկը, և իմ Հայրը մշակն է: Ամեն ճյուղ, որ իմ վրա է և պտուղ չի տալիս, նա կտրում է այն. և այն ամենը, որ պտուղ է տալիս, էտում է, որպեսզի առաւել ևս պտղաբեր լինի: Դուք արդեն իսկ մաքուր եք այն խոսքի համար, որ ձեզ ասացի: Մնացեք իմ մեջ, և ես՝ ձեր մեջ. […]

«Զգույշ եղիր քո նկատմամբ եւ քո ուսուցման նկատմամբ. եւ հարատեւի՛ր դրանում։ Եթե այդ բանն անես, կփրկես ե՛ւ քեզ, ե՛ւ նրանց, որ լսում են քեզ»։  Ա. Տիմ. 4:16 Շատ կարդանք, համեմատենք մեզ մեր կարդացածի հետ, գտնենք մեր սխալնեը, աչքներս շրջենք դեպի ներս ու տեսնենք, թե ինչ կա այնտեղ, ինչպես նայում ենք ուրիշի սխալին, նույն աչքով էլ […]

Փարիսեցիներից մէկը աղաչում էր նրան, որ իր հետ ճաշ ուտի եւ նա մտնելով փարիսեցու տունը՝ սեղան նստեց։ Եւ քաղաքում մի մեղաւոր կին կար. երբ նա իմացաւ, որ փարիսեցու տանը սեղան է նստել, մի շիշ ազնիւ իւղ բերելով, կանգնեց Յիսուսի յետեւ, նրա ոտքերի մօտ. եւ լաց էր լինում ու սկսեց արտասուքներով թրջել նրա ոտքերը եւ իր […]

Երբ Փարսեցին դատում էր Մաքսավորին, նա երևի ճիշտ էր դատում (Ղկ. 18:9-14): Բայց արի ու տես, որ զղջացող Մաքսավորն էր, որ արդարացած գնաց տուն, այլ ոչ թե ճիշտ դատող փարիսեցին: Շատ հաճախ մեզ թվում է, թե ճիշտ ենք դատում: Բայց ժողովուրդ ջան, դատելով մենք չենք արդարանում, այլ զղջալով՝ սեփական մեղքերի համար զղջալով: Այդպես է լույսն […]