Մարդը գանձեր է դիզում, որ չգիտի, թե ո՞ւմ պիտի հասնի
Ասացի հսկեմ ընթացքիս վրա և չարտաբերեմ մեղանչման խոսքեր: Եվ փակ պահեցի իմ բերանը, երբ հակառակվում էր մեղավորն իմ դեմ: Եղա՛ խուլի պես, իբրև չե՛մ լսում, անգամ բարության խո՛սք իսկ չասացի, բայց բորբոքվեցի՛ն ցավերը իմ մեջ: Սիրտս տաքացա՛վ, սիրտս բորբոքվե՛ց, և կրա՛կ բռնեց իմ որովայնում, և խորհուրդներն իմ բոցերի՛ նման դարձան հո՛ւսկ վառող: Եվ բացվեց լեզուս […]




































