Մի մեղք կա, որով շատ մարդիկ ապրում են ու դրանով փակում Աստծո շնորհի դռներ

Մի մեղք կա, որով շատ մարդիկ ապրում են ու դրանով փակում Աստծո շնորհի դռներն իրենց առաջ: Այս մեղքը սեփական անձն ուրիշներից ավելի լավ տեսնելն է: Սեփական անձով հմայված լինելը՝ прелесть: Ասենք փողոցով քայլում ք ու տեսնում 3-4 հարբեցողների: Ու առաջին միտքը որ գալիս է ձեր մեջ… «փառք քեզ Տեր, ես սրանց պես չեմ», ու վերևից եք նայում իրենց, փոխանակ խղճահարությամբ նրանց համար մտքում մի աղոթք ասելու, որպեսզի իրենք էլ թերևս փոխվեն: Ուրիշի հետևից բամբասանք անելը էլի նույնն է:

Դրանով մենք ոնց որ ասենք, «ես նրա պես չեմ, ես ավելի լավն եմ»: Իսկ Փարիսեցու և Մաքսավորի օրինակը ցույց տալով Տեր Հիսուսը կտրուկ մերժեց Փարիսեցու մտածողությունն ու վարքը: Սեփական անձը որևէ մեկից ավելի լավը տեսնելը ահավոր մեղք է ու մերժվում է Աստծո կողմից (Ղուկ. 18:14):

Արմեն Հարեյան