Հավատում եմ նույնիսկ այն ժամանակ,երբ իմ կարծիքով Աստված իմ հանդեպ անարդար է.մարզիկը անկեղծացավ
Henaran.am-ի զրուցակիցը թեթև ատլետ, կրոսավազորդ Կովկասյան գավաթի ոսկե մեդալակիր, Բալկանյան գավաթի արծաթե մեդալակիր 21 ամյա Տիգրան Մկրտչյանն է:
-Երբ և ինչպես սկսվեց քո կարիերան սպորտի ոլորտում:
Իմ կարիերան սկսվեց մոտավորապես 9 տարի առաջ՝ համար 41 դպրոցում ֆիզկուլտուրայի ժամին:Ինձ նկատեց ֆիզկուլտուրայի ուսուցչուհի ընկեր Գոհարը ով աթլետիկայի մարզիչ էր և ինձ կանչեց պարապմունքի:
– Ինչու հենց թեթև աթլետիկա:
Ինչու հենց աթլետիկա,որովհետև իմ ամենամոտ ընկերը նույնպես հաճախում էր աթլետիկայի և ես որոշեցի միանալ նրան:
-Հիշու՞մ եք առաջին մրցումը, առաջին անգամ պարապմունքի գնալը, առաջին հաղթանակը, պատմեք խնդրեմ:
Առաջին մրցումը մարզային մրցում էր և ես գրավեցի 2-րդ տեղը պարտվելով ընկերոջս:Առաջին մարզումից տպավորություններս չեմ հիշում երևի չէի պատկերացնում,որ կշարունակեի այսքան տարիներ,իսկ առաջին հաղթանակս չեմ մոռանա ամբողջ կյանքում՝կրոսավազքի Հայաստանի Առաջնությունն էր Մասիս քաղաքում:
– Ասում են, սպորտը ոչ միայն կենսաձև է այլ նաև մասնագիտություն և եկամտի աղբյուր: Ինչ է սպորտը ձեր համար:
Ինձ համար սպորտը առաջինը առողջության գրավական է,երկրորդը մասնագիտություն և երորդը եկամտի աղբյուր:
– Ի՞նչ համագործակցություն ունեք այսօր և ապագայի ինչ պլաններ, առաջրկայում որտեղ սպասենք Տիգրանին կարևոր մրցահարթակներից:
Առաջիկայում իմ պլանների մեջ մտնում է մասնակցել Եվրոպայի մինչև 23 տարեկանների առաջնությանը,Լավ մասնակցությունը ինձ հնարավորություն կտա մասնակցելու նաև աշխարհի առաջնությանը,որտեղ շատ ուժեղ մրցակիցների հետ պայքարելով կարելի է մտածել Օլիմպիական վարկանիշի մասին:
– Խոսենք Ձեր անձնականի մասին: Տիգրանի սիրտը զբաղված է արդեն, թե նրան կարող ենք համարել ցանկալի փեսացուցներից մեկը:
Երկար ժամանակ է ինչ իմ սիրտը ազատ էր,բայց բոլորովին վերջերս այն գտավ իր տիրոջը:
– Տիգրանը խնայող է, թե ծախսող:
Իմ կարծիքով այս կյանքում ամեն ինչ չափի մեջ է գեղեցիկ և ես չափի մեջ ծախսող և չափի մեջ խնայող եմ:
– Պատկերացնու՞մ է արդյոք Տիգրանն իրեն ընտանիքի հայր կամ ընտանեկան մթնոլորտում, թե ամեն բան հանուն սպորտի ու կարիերայի կարելի է զոհել:
Ես ինձ պատկերացնում եմ ընտանեկան մթնոլորտում:
– Ձեր մեջ մարդն ու սպորտսմենը ներդաշնակ են իրար հետ, թե կան նաև հակասություններ:
Իմ մոտ ներդաշնակ չէ մարդը և սպորտսմենը,որովհետև նրանք գտնվում են տարբեր բևեռներում և չեն կարող լինել ներդաշնակ:
– Ձեր ապագան պատկերացնում եք Հայաստանում, թե արտասահմանում :
Մոտակա 2 տարին Հայաստանում,իսկ հետագայում շատ հնարավոր է կարիերաս շարունակեմ արտասահմանյան որևէ երկրում:
-Կյանքի ամենաուրախ և ամենատխուր պահը Ձեզ համար մինչ այս ակնթարթը:
Ուրախ պահեր շատ եմ ունեցել,բայց կառանձնացնեմ առաջին ոսկե մեդալս,չեմ կարողանում հիշել մի դեպք որ շատ տխրած լինեմ:
-Եթե Տիգրանն ունենար կախարդական փայտիկ ապա…. ի՞նչ կաներ.
Ես չեմ ապրում երազանքներով և չեմ պատկերացնում,որ մի օր կունենամ կախարդական փայտիկ,բայց և այնպես եթե ունենամ կլուծեմ Հայաստանի բոլոր խնդիրները՝առաջնայինը ինձ համար այդքան կարևոր ԱՐՏԱԳԱՂԹԸ:
– Ասում են կա կյանքի գնահատման երեք մակարդակ` կյանքն սեփական անձի համար, կյանքն հասարակության համար և կյանք Աստծո առաջ: Ինչպես կգնահատեր Տիգրանը մինչ այս պահը իր ապրած կյանքն այս երեք մակարդակներում:
Ես ինձ երեք մակարդակներում էլ տեսնում եմ՝անում եմ ամեն ինչ կյանքս ավելի բարեկեցիկ դարձնելու համար:Չեմ ապրում հասարակության կարծիքով:Աստծո առաջ մաքուր եմ:
– Տիգրանը և խոհանոցը: Եթե մարդը սիրում է համեղ ուտել ուրեմն պետք է ինքը պատրաստի:Ինչ որ բաներ կարողանում եմ պատրաստել:
-Դուք և Աստված:
Հավատում եմ նույնիսկ այն ժամանակ,երբ իմ կարծիքով Աստված իմ հանդեպ անարդար է: