Հեզություն ու խոնարհություն ցուցաբերելը հոգևոր հասունացած անձի դիրքորոշում է
Խոնարհությունը հաճախ շփոթվում է ինքնաստորադասման ու ստորակարգման հետ, իսկ ինքնավստահությունը՝ հպարտության կամ գոռոզության հետ: Թույլ մարդը չի կարող հեզ և խոնարհ լինել, այլ այդպիսին կարող է լինել միայն հոգևոր խորը ապրում և փորձառություն ունեցող անհատը:
Հեզություն ու խոնարհություն ցուցաբերելը հոգևոր հասունացած անձի դիրքորոշում է և իր վարքագծի արտահայտումը, որ կայանում է ուրիշների հանդեպ սեփական անձի գերարժևորման ու գերակայության բացակայությամբ, ամենքի հետ խաղաղության ու սիրո, ներողամտության ու հոգատարության մեջ գտնվելու բարի վարքով: Խոնարհություն է նաև շնորհներն ու կարողությունները ոչ թե սեփական անձից, այլ Աստծուց ստացած լինելու հավատն ունենալը:
Ադամ քահանա Մելիքյան
