Շնորհիր ինձ ապրել միշտ Քո՝ Սիրո ներկայությունդ
« Շնորհիր ինձ ապրել միշտ Քո՝ Սիրո ներկայությունդ։ Օգնիր ինձ սովորել Քո ներկայության, խաղալ Քո ներկայության, ուրախանալ Քո ներկայության, հանգստանալ Քո ներկայության, որովհետև եթե մտածեի, որ Դու այնտեղ ես, Տեր, եթե ինքս ինձ բացեի Քո Սիրո դիմաց, որ նվիրվում է, այլևս երբեք միայնակ չէի լինի, այլևս երբեք չէի լինի տկար։ Չէի կարողանա այլևս, Քո դիմաց, չարը գործել, որն ինձ պատահում է գործել, որովհետև կլինեի ո՛չ թե մի երեխայի նման, որը վախենում է, թե մայրիկը կարող է իրեն տեսնել և վախենում է հնարավոր պատժից, այլ՝ կլինեի երիտասարդի նման, որը հասկանալով, թե ինչպիսի վիթխարի սիրով է իրեն սիրում իր մայրը, իր ողջ կյանքով միայն մի բան է ցանկանում. երախտագետ լինել»։
Հայր Միշել Քուասթ (1918-1997)
