Մտորումներ
Որևէ երկրի արտաքին քաղաքականությունը մեծամասամբ տվյալ երկրի դիվանագետների և ի պաշտոնե արտաքին քաղաքականությանն առնչվող անձանց գործունեության ոլորտն է: Եվ երբ արտաքին քաղաքականությունից սկսում են խոսել ոչ թե դիվանագետներն, այլ այդ ոլորտից նույնիսկ չնչին գաղափար չունեցող ՛՛ՀՐԱՊԱՐԱԿախոսները՛՛, թղթին հանձնածը, այն էլ խմբագրականը, ստացվում է ոչ թե հոդված կամ վերլուծություն, այլ սևով սպիտակի վրա արված խզբզանք: Երբ վերոնշյալ ՛՛ոչ դիվանագետները՛՛ սկսում են գրել ասենք հայ-թուրքական հարաբերություններում մեր դիվանագիտության ՛՛խայտառակ ձախողման՛՛ և ՛՛մինչֆուտբոլային մակարդակում՛՛ […]





































