էս դիրքը հանձնողի մերը», հիմա մենք ինչպես նայենք մեկմեկու
Կեսգիշերային
Ու դու գնացիր վեհ ու հաղթական, գնացիր, տալով հրաման․ «էս դիրքը հանձնողի մերը», հիմա մենք ինչպես նայենք մեկմեկու, մենք ունենք պատգամ ու երդումի պես պիտի պահպանենք քո այս խոսքերը, փոքրիկ մեր զինվոր, հերոս մեր տղա…
Ես եկել էի եկեղեցի ու հեկեկում էի քո աճյունի մոտ, աճյունն էլ փակ էր, վրան՝ եռագույն, լուռ եւ անուժ էր մայրդ՝ոսկեբուռ, իսկ հայրդ միայն մեկ բան էր ասում․«Ախ, Կյաժս, Կյաժս»։
Հետո իմացա, որ հենց դու էիր էն հերոսը մեր, որ պիտի ասեր՝ «էս դիրքն հանձնողի մերը»․․
Հա տղաս, Ռոբերտ Աբաջյան մեր գանձ, լավ ես ձեւակերպել՝ մեկ անգամ եւ միշտ։
Մարգարիտ Եսայան
