Նարեկացու բուժիչ խոսքերը
Ինչո՞ւ կարծրացնես սիրտը եղկելուս, անճա՜ռ ահավոր, Որ չթափանցի երկյուղդ այնտեղ: Թող որ չլինեմ ես անպտուղ՝ փոքր այս վաստակիս մեջ՝ Անբերի հողում, իզուր, ապարդյուն սերմանողի պես: Չլինի, որ երկնեմ ես, և չծնեմ, Ողբամ՝ և չարտասվեմ, խորհեմ՝ և չհառաչեմ, Ամպեմ, և չանձրևեմ, Եվ, երբ որ բացվի երկինքը վերին, Չլինի՛ որ ես լույսը վայելելու անվարժ, անընտել՝ Մոմի պես […]





































