Վազգենն էր, Կյաժ Արմենն ու ես …
Վազգենն էր, Կյաժ Արմենն ու ես: Արմենի «Նիվան» ճանկռոտում էր լեռնային ճանապարհի քարն ու տիղմը: Գիշերվա վարար անձրևից հետո բլուրներն ի վեր գալարվող խճուղին դարձել էր սայթաքուն, ամեն կողմից հոսող առվակները քշում էին հող ու ավազ: Հերթական վերելքի ժամանակ մեքենայի անիվները խրվեցին թանձր ցեխի մեջ ու անշարժացան: — Ետ չդառնա՞նք: — Չէ: Իջանք մեքենայից, սկսեցինք […]





































