Դուխով
«Ղարաբաղը պետք է նստի բանակցային սեղանի շուրջ» փաշինյանական ծրագրի շրջանակներում միջազգային սուբյեկտայնություն է ստանում Ղարաբաղի, այսպես կոչված, ադրբեջանական համայնքը։
Էս թեմայով Նիկոլը (դեռ) բանաստեղծություն չի՞ գրել։ Շնորհավորանք (դեռ) չի՞ ուղարկել «համայնքի» ղեկավարին՝ ադրբեջանական խորհրդարանի անդամ դառնալու համար։ Նա (դեռ) չի՞ հայտարարել, որ հակամարտության կարգավորումը պետք է բավարարի նաև Ղարաբաղի ադրբեջանական համայնքին։
Եվ վերջապես, Փաշինյանը (դեռ) չի՞ ասել, որ Ղարաբաղում կան դավադիր ուժեր, ովքեր թշնամանք են սերմանում Ղարաբաղի ադրբեջանական համայքնի դեմ՝ դրանով իսկ փորձելով վնասել Հայաստանի կառավարությանը։
Այս մասին գրում է վերլուծաբան Անդրանիկ Թևանյանը:
