Հրա՛չ, ընկերական խնդրում եմ, մի՛ արա, լուրջ խղճում եմ քեզ
Ու նորից վաստակավոր մասովշիկն իրեն չխնայելով տեքստ արտաբերեց։ Հրա՛չ, այ Հրա՛չ, խոստացել եմ, որ այլևս քեզ չեմ հիշեցնելու ուսանողական տարիներդ, խոստացել եմ, որ չեմ խոսելու քո տապալված դերասանական կարիերայիդ մասին, խոստացել եմ, որ չեմ խոսելու քո չստացված անձնականիդ մասին, բայց Հրաչ ջան, երբ կլորացրած աչքերով՝ զոռ տալով ուղեղիդ ողջ ռեսուրսին, էլի վերջում, քո բնավորության համաձայն, էշություն ես դուրս տալիս։
Հրա՛չ, նախապես հայտարարված ակցիայի ու ինքնաբուխի տարբերությունը ո՞րն է, Հրա՛չ, դատավորին ծեծելու ու հարցեր տալու տարբերությունը ո՞րն է։
Հրա՛չ, ընկերական խնդրում եմ, մի՛ արա, լուրջ խղճում եմ քեզ։ Հիշի՛ր, դու համր տեսարանների հրաշք դերասան ես, մի՛ խոսիր։
Անահիտ Մութաֆյան
