«Երբ դագաղներ, ծաղկեպսակներ, սեւ ժապավերններ ես տարել քո հարեւանի, քո հայրենակցի դուռ հանուն Նիկոլի ու սորոսի… ներիր քեզ»
-Ուզում եմ` -Իմ թանկագին ժողովրդին ասել. -Առ ժամանակ հետո, երբ պատահաբար` -Աչքիդ կընկնի` հեղափոխությունների օրերի խրոնիկան, -Ուր Նիկոլի ամեն մի խեղկատակ մտքի, -Շարժումի… փռելու, գոռալու, նեյրոլինգվիստիկ նոպաների պահին.. -Որպես հեղափոխության միզանսցեն… -Իրականում, որպես երեք միլիոն «վարչապետ» … -Դու արձագանքել ես, ծափ ես զարկել… Հ.Գ -Երբ կհանդիպես հավատավոր աչքերիդ, որոնցով` -Այն օրերին նայել ես սորոսի հեղափոխությունը […]


































