16 Հուլիսի, Երկուշաբթի, 2018

Սա մեր անցյալն է, մեր իրական էությունը, որը մաքրել է պետք հազարամյա ժանգի շերտից

8894370

Հին արաբական «Իսկենդեր Զու-լ-Քրնէյն» ասքը պատմում է այն մասին, որ արաբների երկրից մարդ է գալիս Հայաստան: Մոտ երեք հազար տարի առաջ: Մի որոշ ժամանակ անց նա զարմացած հարցնում է տեղացիներին. «Բավականին շրջեցի ձեր երկրում, բայց ոչ մի ոստիկան չտեսա. ո՞ւր են նրանք»: Հայերը պատասխանում են.

«Բայց մեր ինչի՞ն է պետք ոստիկանը»: «Ինչպե՞ս,- զարմանում է օտարականը,- որ բռնի գողերին, ավազակներին, կարազանցներին»: «Բայց ինչպե՞ս կարելի է գողութլուն անել, երբ բոլորս միմյանց հանդեպ եղբայրների պես ենք ու հասնում ենք կարիքավորներին: Մեր հոգևոր հայրերը Բարձրյալից ստացել են ապրելու կանոնները և տվել մեզ, ու մենք էլ ապրում ենք այդ կանոններով, և մեզանից ոչ մեկի մտքով չի անցնում դրանք խախտել»:

«Հապա ո՞ւր են ձեր հարկահանները, նրանց էլ չտեսա»,- հարցնում է հյուրը: «Չունենք, – պատասխանում են հայերը, – մեր հոգևոր հայրերն մեզ ասել են, որ եկամուտից տասանորդ պիտի տանք մեր համայնքին, մենք էլ սիրահոժար տալիս ենք մեր զինվորների ու կարիքավորների համար, և հարկահանի կարիք չունենք: Ինչպե՞ս կարելի է բերք թաքցնել եղբայրակիցներից»:

«Իսկ ո՞ւր են ձեր իշխանները, նրանց ինչ-որ չտեսա դրանիկներով շրջապատված` ձեր քաղաքներում շրջելիս», – հարցնում է հյուրը: «Բայց մեզ ինչո՞ւ են պետք իշխանները,- լինում է պատասխանը,- երբ չունենք ոստիկան, հարկահան և այլն. ի՞նչ պիտի անեն նրանք, երբ մենք ապրում ենք հոգևոր հայրերի տված կանոններով, ու կառավարելու հարցեր էլ չկան»:

Սա մեր անցյալն է, մեր իրական էությունը, որը մաքրել է պետք հազարամյա ժանգի շերտից:
Դա անել կարողանալու համար կարիք կա օտարին նմանակելու փոխարեն մեր ներկան ու ապագան բխեցնել մեր ժողովրդի անցյալից՝ նրա ունեցած արժեքներից ու դերակատարությունից….

Արծրուն Պեպանյան

Արխիվ

Հուլիսի 2018
ԵԵՉՀՈՒՇԿ
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031     
Հունիսի

ՎԵՐՋԻՆ ԼՈւՐԵՐ